กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 307 สภาพทุลักทุเลคือเรื่องจริง ความฮาก็คือเรื่องจริง
ระหว่างทางกลับวิลล่า ภายในรถอบอวลไปด้วยความเหนื่อยล้าและความอิ่มเอมใจหลังผ่านภารกิจมาได้
หูเซียนซวี่ไม่ได้ทำตัวตลกโปกฮาเหมือนทุกที แต่กลับเงียบลงอย่างหาได้ยาก เขาเพียงแต่มองออกไปนอกหน้าต่าง ดูทิวทัศน์ยามค่ำคืนอันหนาวเหน็บของเรคยาวิกที่เคลื่อนผ่านไป
เมื่อกลับถึงกระท่อมไม้ที่แสนอบอุ่น ในขณะที่ทุกคนกำลังจะแยกย้ายกันกลับห้องไปพักผ่อน หูเซียนซวี่ก็เรียกทุกคนไว้กะทันหัน
เขาเกาหัวอย่างเขินอายเล็กน้อย ก่อนจะหยิบถุงกระดาษใบเล็กออกมาจากเป้ แล้วทำตัวเหมือนเด็กนักเรียนที่เพิ่งจบการศึกษา ค่อยๆ แจกรูปถ่ายให้กับทุกคนทีละคน