กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 294 ความทรงจำที่ยากจะลืมเลือนและไม่มีสิ่งใดมาแทนที่ได้
เมื่อโน้ตตัวสุดท้ายของเพลงประสานเสียงอันอ่อนโยนจางหายไปในแสงสีน้ำเงินเข้ม เรือลำเล็กก็ค่อยๆ แล่นออกจากถ้ำที่ราวกับความฝันนั้น
เมื่อกลับมาอาบแสงแดดอันเจิดจ้าอีกครั้ง ทุกคนยังคงรู้สึกมึนงงเล็กน้อย ราวกับเพิ่งผ่านการล่องเรือแฟนตาซีที่ไม่จริงมา
ทุกคนกลับขึ้นเรือเร็วสีดำและเริ่มมุ่งหน้าไปยังเกาะถัดไป นั่นคือเกาะวิส (Vis) ซึ่งเป็นที่ตั้งของจุดกระโดดหน้าผาที่ซินจื่อเหล่ยเฝ้ารอมาตลอด