กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 287 ทิวทัศน์ที่งดงามที่สุดคือคนข้างกาย
“ประตูทองคำแห่งพระราชวังดิโอคลีเชียน ว่ากันว่าในสมัยก่อนมีเพียงจักรพรรดิโรมันและพระราชวงศ์เท่านั้นที่มีสิทธิ์เดินผ่านประตูนี้”
“ว้าว! ถ้าอย่างนั้นตอนนี้เราเดินผ่านไป ก็เท่ากับว่าได้สัมผัสประสบการณ์ระดับ ‘จักรพรรดิ’ เลยน่ะสิ?”
ดวงตาของเร่อปาเป็นประกาย ความซุกซนเริ่มทำงาน
“ก็ประมาณนั้นแหละ”
ซูหรานยิ้มพลางยื่นมือไปปัดปอยผมที่ยุ่งเหยิงเพราะลมทะเลข้างขมับของเธอทัดไว้หลังใบหู
ทั้งสองเดินเคียงข้างกันไปตามถนนมุ่งหน้าสู่ประตูทองคำ
ไม่นานนัก ทั้งคู่ก็เห็นรูปปั้นทองสัมผัสขนาดใหญ่นั้นตั้งตระหง่านอยู่ แต่รอบๆ กลับมีผู้คนยืนออกันอยู่เต็มไปหมด