กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 277 เป็นคู่หู เป็นเพื่อน และเป็นครอบครัว!
ดวงอาทิตย์ลดทอนความร้อนแรงของยามกลางวันลง และเริ่มการแสดงฉากสุดท้ายที่อ่อนโยนที่สุดของวัน
เมื่อมองดูท้องทะเลอันกว้างใหญ่และแสงอาทิตย์อัสดงที่งดงามตรงหน้า คณะเดินทางดรุณีพเนจรก็วิ่งไปที่หัวเรือโดยไม่ได้นัดหมาย
พวกเขารับลมทะเลที่พัดผ่านอย่างแผ่วเบาแต่ทรงพลัง เผชิญหน้ากับลูกบอลสีส้มแดงที่กำลังค่อยๆ จมลงสู่เส้นขอบฟ้า ปลดปล่อยความกดดัน ความกังวล และความสุขที่เปี่ยมล้นที่สุดในใจออกมาจนหมดสิ้น
“สวยเหลือเกิน——!!!”
หูเซียนซวี่กางแขนออกแล้วตะโกนก้องราวกับเสียงหมาป่าหอน
เสียงตะโกนนั้นเปรียบเสมือนสัญญาณที่จุดไฟในใจของทุกคนในทันที
“โครเอเชีย! พวกเรามาถึงแล้ว!”