กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 259 ฮอตทั่วโลก! กลับบ้านเถอะ ศิลปินผู้ยิ่งใหญ่ของฉัน!
เมื่อเพลงจบลง ซูหรานโค้งคำนับเล็กน้อยต่อหน้าผู้ชม
ในตอนแรก บรรยากาศในงานเงียบสงัดราวกับความตาย
ราวกับว่าแม้แต่ลมทะเลทรายยามค่ำคืนก็ยังกลั้นหายใจให้กับซอหลัวที่เพิ่งจะส่งเสียงครวญคราง
จากนั้น—
“ตูม!!!”
เสียงปรบมือ เสียงผิวปาก และเสียงกรีดร้องดังสนั่นหวั่นไหวราวกับภูเขาไฟระเบิด พัดมาจากทุกทิศทุกทาง แทบจะพัดพาดวงดาวบนท้องฟ้าให้กระเด็นไป!
อลัน วอล์คเกอร์ เป็นคนแรกที่วิ่งเข้ามาสวมกอดซูหรานอย่างแรง
เขาพูดซ้ำๆ ด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นว่า “เพื่อนของฉัน นายเป็นอัจฉริยะ... เป็นดนตรีที่เหลือเชื่อจริงๆ!”