กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 257 จุมพิตยามสนธยาและเทศกาลดนตรี!
รถออฟโรดค่อยๆ ชะลอความเร็วลงและจอดสนิทบนจุดชมวิวที่ตั้งอยู่บนพื้นที่สูงชัน
ดวงอาทิตย์ดวงโตสีแดงฉานเหลือเพียงเสี้ยวโค้งสีทองสุดท้ายที่ฝังตัวอยู่อย่างดื้อรั้นบนเส้นขอบฟ้าอันไกลโพ้น
ทุกคนกระโดดลงจากรถ เสียงตะโกนและเสียงหัวเราะก่อนหน้านี้ค่อยๆ เงียบหายไป ทุกคนเพียงยืนเคียงข้างกันเป็นแถวหน้ากระดาน เฝ้ามองการบอกลาครั้งสุดท้ายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของผืนฟ้าและแผ่นดิน
เมื่อไร้ซึ่งเสียงคำรามของเครื่องยนต์ โลกทั้งใบก็จมดิ่งลงสู่ความเงียบงันอันอ่อนโยน
สายลมดูเหมือนจะแผ่วเบาลง ไม่ได้รุนแรงเหมือนเมื่อครู่ แต่กลับสัมผัสใบหน้าของทุกคนราวกับมือของคนรัก
แสงสีทองเส้นสุดท้ายจมหายลงไปใต้เส้นขอบฟ้าอย่างสมบูรณ์
ทว่าท้องฟ้าไม่ได้มืดมิดลงในทันที