กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 247 ว่าด้วยการบ่มเพาะตนเองของครูอนุบาล
"โอ้โห! แดดแรงจนแสบหน้าไปหมดแล้ว!"
"ทุกคนทากันแดดกันแล้วใช่ไหม?"
เมื่อทุกคนเดินออกจากประตูสนามบิน ก็ได้สัมผัสถึงความร้อนแรงของเอลอูลาทันที
"พี่หม่า! เหนื่อยหน่อยนะครับ!"
หวังอันอวี่ที่ตาไว สังเกตเห็นพี่หม่า ไกด์ท้องถิ่นที่ยืนรออยู่ข้างถนนได้อย่างรวดเร็ว
"เวลาพอดีเลยครับ ผมก็เพิ่งมาถึงเมื่อครู่นี้เอง"
พี่หม่ายิ้มพลางเปิดประตูรถให้ทุกคนขึ้นไป
"หนึ่ง สอง สาม... แปดคน พอดีเป๊ะ ไม่ขาดไม่เกิน"
หูเซียนซวี่ยืนอยู่ข้างรถ คอยนับทีละคนว่ามีใครหายไปหรือไม่