กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 228 “ผลักภาระ” ให้คนอื่น! ปิดฉากและคำเชิญจากรายการ 《ดรุณีและบุตรชายพเนจร》!
ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนว่ามีดที่ซูหรานยื่นออกมานั้นจะรวดเร็วและเลือดเย็นถึงเพียงนี้
พื้นที่แสดงความคิดเห็นทั้งหมดถูกความโศกเศร้าและความรู้สึกผิดถาโถมเข้าใส่จนจมมิด
“ฉันผิดไปแล้ว... ฉันผิดไปจริงๆ ก่อนหน้านี้ไม่น่าไปโวยวายเสียงดังเลย ฉันมันสมควรตาย!”
“ถึงจะตกลงกันว่าจะให้ตัวละครนี้จบไป แต่ก็ไม่จำเป็นต้องใช้วิธีนี้ไหม! ให้เธอกลับไปเป็นคุณหนูใหญ่ที่ป้อมตระกูลหลินไม่ได้หรือไง!”
“ฉันเป็นผู้ชายแท้ๆ พอเห็นเยว่หรูยอมเสียสละเพื่อความรัก เพื่อให้คู่เหยาหลิงสมหวัง ฉันนี่ร้องไห้โฮเลย”
“ไอ้หมาซู ฉันจะขอจองเวรกับแก!”
“ไหนบอกว่าจะเล่นด้วยกันไปจนแก่ กินด้วยกันไปจนแก่ไง...”