เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 217 ฉันจะบอกเธอว่า มีคนดีมากๆ คนหนึ่งกำลังรอเธออยู่ในอนาคต
วันรุ่งขึ้น เมื่อแสงอรุณแรกสาดส่องผ่านช่องว่างของป่าไผ่เข้ามายังขอบหน้าต่างของวิลล่า เร่อปาเพิ่งจะตื่นขึ้นมาอย่างเชื่องช้าท่ามกลางความเมื่อยล้าที่แสนขี้เกียจ เธอลุกขยับตัว รู้สึกเหมือนตัวเองเพิ่งวิ่งมาราธอนอันยาวนานมา แม้จะเหนื่อยล้า แต่ในใจกลับเต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกมั่นคงที่ไม่เคยมีมาก่อน
ความทรงจำเมื่อคืน ราวกับถ้วยแก้วเจียระไนที่แตกละเอียด ฉายวนกลับมาในห้วงความคิดของเธออย่างชัดเจนไร้ที่ติ—หิ่งห้อยนับพันที่ส่องประกายเต็มท้องฟ้า ดวงดาวที่สวมอยู่บนนิ้ว กระท่อมไม้เล็กๆ กลางป่า และ...จูบอันเร่าร้อนที่แทบจะหลอมละลายเธอในภายหลัง รวมถึงความอ่อนโยนที่พัวพันกันจนดึกดื่น
เธอเอามือปิดแก้มที่ร้อนผ่าวของตัวเองโดยไม่รู้ตัว ซบหน้าลงลึกเข้าไปในอ้อมกอดของซูหราน