กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 163 ขอให้พวกคุณมีความสุข และขอให้พวกคุณไม่ขาดซึ่งความกล้าหาญ
ท่ามกลางความคาดหวังของทุกคน ซูหรานรับกีตาร์โปร่งที่หลี่อวิ๋นรุ่ยส่งมาให้ด้วยรอยยิ้ม
เขาหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง กวาดสายตามองทุกคนที่อยู่ตรงนั้นอย่างช้าๆ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาว่า "เพลงนี้ไม่มีเนื้อหาที่ยิ่งใหญ่อะไรหรอกครับ แค่เขียนถึง... ความคาดหวังเล็กๆ น้อยๆ เกี่ยวกับอนาคต อยากจะมอบให้กับทุกคนครับ"
เขานั่งลงบนผืนทรายละเอียดริมหาดอย่างสบายๆ กอดกีตาร์ไว้ในอ้อมแขนแล้วลองดีดเช็คเสียงดูสองสามครั้ง
เสียงเปรี๊ยะของกองไฟ เสียงกระซิบกระซาบของเกลียวคลื่นที่ซัดสาดไม่หยุดหย่อนจากที่ไกลๆ และเสียงลมหายใจที่เงียบสงบลงของเหล่าเพื่อนฝูง ทั้งหมดนี้ประสานเข้าด้วยกัน
ราวกับว่าทั้งโลกกำลังเฝ้ารอ