กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 143 แมวส้มผู้น้อยใจ: ทำไงดี คิดถึงจะแย่ กอดก็ไม่ได้ จูบก็ไม่ถึง
หลังจากเดินออกมาจากตึกเจียสิงมีเดีย เร่อปายืนอยู่ใต้แสงแดดเจิดจ้าของยามบ่าย แต่กลับรู้สึกเหมือนเพิ่งตื่นจากความฝันอันแปลกประหลาด
ในหัวของเธอยังคงฉายภาพใบหน้าของเจิงเจียซ้ำไปซ้ำมา ใบหน้าที่ผ่านความตกใจ ซีดเผือด เขียวคล้ำ จนสุดท้ายก็ยอมจำนน พร้อมกับเสียงถอนหายใจที่ราวกับใช้พลังทั้งหมดที่มี
ทุกอย่างดูไม่จริงเอาเสียเลย
พี่หลานเดินตามเธอมา เห็นท่าทางเหม่อลอยของเธอ จึงกระซิบถามว่า “เร่อปา ไม่เป็นไรนะ? ทำไมทำหน้าแบบนั้น? เธอรู้แล้วเหรอว่าเธอไม่อยากต่อสัญญา?”
“เธอไม่ได้ทำให้ฉันลำบากเลยค่ะ เธอยังใจดีกว่าที่เคยเป็นมาเสียอีก”