กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 101 อาหารเช้าจากใจแมวส้มกับชีวิตประจำวันที่ไม่ค่อยจะเฉื่อยชาของซูจอมซื่อบื้อ
ค่ำคืนผ่านไปอย่างราบรื่น
เมื่อแสงแรกของยามเช้าลอดผ่านผ้าม่านโปร่งบาง ตกกระทบลงบนใบหน้าของซูหรานอย่างแผ่วเบา เขาก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้น
นอกหน้าต่าง เสียงนกนางนวลร้องประสานกันอย่างสดใส ท้องฟ้าโปร่งใสไร้เมฆหมอก นับเป็นวันที่อากาศดีอย่างหาได้ยาก
ซูหรานบิดขี้เกียจครั้งใหญ่ รู้สึกได้ว่าร่างกายเต็มไปด้วยความสดชื่นและพลังงานที่ไม่ได้สัมผัสมานาน
หลังจากล้างหน้าแปรงฟัน ซูหรานก็เดินออกจากห้องเพื่อลงไปทำอาหารเช้า
เขาเหลือบมองห้อง 202 ที่ปิดสนิทบนชั้นสอง ในใจเดาว่าแม่แมวส้มคงจะยังนอนขี้เซาอยู่