เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
**บทที่ 56 สัญญาจ้างค่าตัวระดับท็อป! ซูหราน: เธอสวยกว่าแสงยามเย็นเสียอีก!**
ดวงดาวพร่างพรายประดับประดาอยู่บนผืนฟ้าสีหมึก ยามค่ำคืนเงียบสงัด
เสียงคลื่นกระทบฝั่งเป็นจังหวะสม่ำเสมอแว่วมาเบาๆ
ไฟในบ้านพักซินต้งส่วนใหญ่ดับลงแล้ว เหลือเพียงแสงสลัวจากโคมไฟในสวนที่ยังคงทอดเงาจางๆ
ใต้ศาลาพักใจ ซูหรานทอดสายตามองผืนทะเลไกลสุดลูกหูลูกตาอย่างผ่อนคลาย ดื่มด่ำกับความเงียบสงบที่หาได้ยากยิ่ง
เหตุผลที่ซูหรานยังไม่กลับไปเสียที เป็นเพราะเขากำลังรอใครบางคน—หวังเจิ้งอวี่ ผู้กำกับใหญ่ของรายการ
เมื่อคืนก่อนเข้านอน ซูหรานได้รับสายจากหวังเจิ้งอวี่
ในสาย หวังเจิ้งอวี่พูดจาด้วยน้ำเสียงจริงจังและนอบน้อม บอกว่ามีเรื่องสำคัญมากอยากจะคุยกับซูหราน และขอร้องให้เขาอยู่ต่ออีกสักพักหลังจากจบการถ่ายทำในวันนี้
ซูหรานรู้สึกสงสัยอยู่บ้าง แต่ก็พอจะเดาได้ว่าคงไม่พ้นเรื่องรายการหรือเรื่องของตัวเขาเอง
เมื่อคิดว่าว่างอยู่แล้ว ซูหรานจึงตอบตกลงไป