กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
**บทที่ 45 ความหล่อเหลาพิชิตทุกเผ่าพันธุ์! แพนด้าแห่งชาติเข้าคิวขออ้อน!**
มองดูแพนด้ายักษ์ที่พุ่งเข้ามาเหมือนเสือโคร่งดุร้าย
ซูหรานก็ยังคงรู้สึกใจหายเล็กน้อย
เหตุผลที่เขาไม่วิ่งหนีหรือหลบซ่อน ไม่ใช่เพราะเขาตอบสนองไม่ทัน
แต่เป็นเพราะทักษะ [สัมผัสแห่งสรรพสิ่ง] ทำให้เขาสัมผัสได้ว่าว่านว่านไม่ได้มีเจตนาร้ายใดๆ เลย!
ตรงกันข้าม มันกลับแผ่ซ่านความตื่นเต้นและความสนิทสนมที่รุนแรงออกมาทั่วทั้งตัว!
และแล้ว!
ในชั่วพริบตาถัดมา!
แพนด้ายักษ์ว่านว่านที่พุ่งเข้ามาอย่างดุดันราวกับเสือโคร่งลงจากเขา!
เมื่ออยู่ห่างจากซูหรานเพียงก้าวเดียว!