กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 38 เพลงโฟล์กขั้นเทพ! แค่ดนตรีคั่นจังหวะขึ้น หมาข้างทางยังต้องรู้สึกเสียดาย!
เมื่อโน้ตตัวสุดท้ายจางหายไป ทิ้งไว้เพียงความกังวานที่ยาวนาน
เสียงฟืนในกองไฟปะทุเบาๆ เสียงคลื่นกระทบฝั่งแว่วมา ราวกับว่าเวลาได้หยุดนิ่งลง ณ วินาทีนี้
ทุกคนต่างกลั้นหายใจ ความรู้สึกบางอย่างที่อธิบายไม่ได้เริ่มแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ
ในตอนนั้นเอง เสียงร้องอันเป็นเอกลักษณ์ของซูหรานที่ราวกับถูกพระเจ้าจุมพิตก็ดังขึ้น
มันเหมือนการพึมพำกับตัวเอง แฝงไปด้วยความโศกเศร้าที่ไม่อาจสลัดทิ้งได้
......
“ให้ฉันได้มองเธออีกสักครั้ง จากใต้จรดเหนือ”
“เหมือนดวงตาที่ถูกปิดบังไว้บนถนนวงแหวนที่ห้า”
“ได้โปรดเล่าให้ฉันฟังอีกสักครั้ง”