กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
第30章 ภายใต้แสงตะวันลับฟ้า เขาโอบกอดเธอไว้ในอ้อมแขน
【ฮ่าๆๆ! ถึงจะดูเป็นผู้ชายซื่อบื้อไปหน่อย แต่ทำไมรู้สึกว่ามันหวานแปลกๆ ก็ไม่รู้สิ!】
【เร่อปา: อย่ามาบีบให้ฉันต้องตบคุณในตอนที่ฉันกำลังซึ้งที่สุดนะบอกไว้ก่อน】
【พุฮ่าๆๆ เร่อปาคงโกรธจนพูดไม่ออกแล้วมั้งเนี่ย?】
【ถึงจะยังไงก็เถอะ แต่มันก็ยังมีความรู้สึกว่าน่าจิ้นอยู่ดีนะ!】
【ช่วยเดตกันต่อเถอะครับ!!!】
ข้อความในแชทไหลผ่านหน้าจออย่างรวดเร็ว เต็มไปด้วยความสนุกสนานและเสียงหัวเราะ
ณ สถานที่จริง
หลังจากได้พักเหนื่อยกันสักพัก ทั้งคู่ก็กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง
เร่อปาโวยวายอยากจะไปเล่นเครื่องเล่นชิ้นต่อไป