กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 27 ซูหราน: ฉันนี่แหละปรมาจารย์ด้านการบริหารเวลา ถามหน่อยว่านับถือไหม!
สามสิบนาทีต่อมา
รถสกู๊ตเตอร์ไฟฟ้าคันเล็กจอดลงตรงหน้าซุ้มประตูขนาดใหญ่ เร่อปาถึงกับตะลึงงันไปเลย เธอถึงกับขยี้ตาตัวเองโดยไม่รู้ตัว สงสัยว่าตัวเองกำลังเห็นภาพหลอนอยู่หรือเปล่า
เสียงลมหวีดหวิวจากรถไฟเหาะที่แล่นผ่าน และเสียงกรีดร้องของนักท่องเที่ยวเป็นระยะๆ ดังอยู่ข้างหู ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมหวานของป๊อปคอร์นและสายไหม...
ทั้งหมดนี้กำลังบอกเธออย่างชัดเจนว่า—
นี่ไม่ใช่ความฝัน!
เจ้าซูหรานคนนี้... ไม่น่าเชื่อเลยว่า... จะพาเธอมาที่สวนสนุกจริงๆ!