บทที่ 170 วงจรธุรกิจแบบปิดที่สมบูรณ์แบบ

บทที่ 170 วงจรธุรกิจแบบปิดที่สมบูรณ์แบบ

เศษแผ่นไม้ขนาดใหญ่ที่ไหม้เกรียมลอยเกลื่อนกลาดอยู่บนผิวน้ำ

ฝูงนกน้ำหลายร้อยตัวบินวนเวียนอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพัง คอยโฉบดิ่งลงมาจิกกินซากปลาตายที่ลอยหงายท้องขาวโพลนอยู่บนผิวน้ำเป็นระยะ

ภายในห้องพักใต้ท้องเรือของเรือธง คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นยาสมุนไพรอันเข้มข้น

แม่ทัพใหญ่จิวยี่เอนกายพิงอยู่บนตั่งนุ่ม สีหน้ายังคงซีดเผือดอยู่ไม่น้อย

หมอหลวงทหารเพิ่งจะคะยั้นคะยอให้เขาดื่มยาบำรุงหัวใจไปชามหนึ่ง ก่อนจะถอยออกไปคอยเฝ้าดูอาการอยู่ที่ด้านนอกประตู

บานประตูห้องพักถูกผลักเปิดออก

จูกัดเหลียงเดินโบกพัดขนนกเข้ามาด้านใน แล้วหาตั่งไม้หุ้มผ้าตาดนั่งลงด้วยตนเอง

ไม่มีผู้ใดเอ่ยปากพูดขึ้นก่อน ทั้งสองทำเพียงจ้องมองสบตากันอยู่อย่างนั้นครู่หนึ่ง

"ขงเบ้ง"