บทที่ 164 โต้คารมเหล่าขุนนางผู้ขลาดเขลา คลื่นใต้น้ำในเกงจิ๋วและง่อก๊ก

บทที่ 164 โต้คารมเหล่าขุนนางผู้ขลาดเขลา คลื่นใต้น้ำในเกงจิ๋วและง่อก๊ก

ที่ด้านนอกเมืองซงหยง เสียงเป่าแตรเขาสัตว์บนลานฝึกทหารดังกังวานทุ้มต่ำและขึงขัง

เล่าปี่ในชุดเกราะเต็มยศยืนตระหง่านอยู่บนแท่นตรวจพล เบื้องล่างแท่นคือทหารราบแห่งแคว้นเกงจิ๋วจำนวนสามหมื่นนาย คมทวนตั้งเรียงรายดั่งพงไพร และแผ่นเกราะสะท้อนแสงวาววับอันเย็นเยียบภายใต้ดวงอาทิตย์ที่แผดเผา

ในเมื่อไม่สามารถอุดรอยรั่วไหลทางการเงินได้อีกต่อไป เล่าปี่จึงไม่คิดจะลังเลใจอีก

"นายท่าน กำลังพลถูกรวบรวมจนพร้อมสรรพแล้ว ส่วนเสบียงอาหารสามารถจัดส่งออกเดินทางได้ภายในสิบวันขอรับ"

กวนอูลูบเครายาวของตน ในส่วนลึกของดวงตาซุกซ่อนไว้ด้วยความกระหายในการศึก

เล่าปี่พยักหน้ารับ แล้วหันไปมองจูกัดเหลียงที่ยืนอยู่ข้างกาย

"ขงเบ้ง โจโฉตกลงยอมยกดินแดนเมืองหนานหยางให้สามสิบลี้แล้ว หากกองทัพของพวกเราเคลื่อนพลขึ้นเหนือไปตามทางบก ก็จะสามารถคุกคามแนวพรมแดนของชีจิ๋วได้โดยตรง เพียงแต่หากต้องปะทะกับขบวนดาบโม่เตาและปืนใหญ่ของฉู่เฟิงซึ่ง ๆ หน้า พวกเราจะมีโอกาสชนะสักกี่ส่วน?"