บทที่ 132 หุ้นลมขององค์ฮ่องเต้

บทที่ 132 หุ้นลมขององค์ฮ่องเต้

ณ เมืองเผิงเฉิง ศูนย์กลางการปกครองของแคว้นชีจิ๋ว

สายลมหนาวปลายฤดูใบไม้ร่วงพัดหอบเอาใบไม้ร่วงปลิวว่อน ส่งเสียงหวีดหวิวพาดผ่านถนนปูหินสีเขียว

ขบวนเดินทางของคนสามพันคนค่อย ๆ เคลื่อนตัวผ่านประตูเมืองเข้ามาอย่างช้า ๆ

รถม้าคันที่อยู่ตรงกลางซึ่งมีองค์ฮ่องเต้ประทับอยู่นั้นมีสีหลุดลอกร่อน และเพลาล้อก็ส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดแสบแก้วหูจนแทบทนฟังไม่ไหว

ไม่มีการนำดินสีเหลืองมาปูลาดถนน และไม่มีการพรมน้ำล้างทำความสะอาดท้องถนนแต่อย่างใด

ทั้งยังไม่มีภาพความยิ่งใหญ่ตระการตาของเหล่าขุนนางฝ่ายบุ๋นและฝ่ายบู๊แห่งชีจิ๋วที่มาคุกเข่ารอรับเสด็จเลยแม้แต่น้อย

ร้านรวงทั้งสองฟากฝั่งถนนยังคงเปิดทำการค้าขายตามปกติ เหล่าชาวบ้านเพียงแค่ปรายตามองดูขบวนเดินทางจากต่างถิ่นนี้ด้วยความใคร่รู้ ก่อนจะหันกลับไปต่อรองราคาสินค้ากันต่อ

ขบวนรถม้าเคลื่อนมาหยุดลงที่หน้าจวนเจ้าเมือง

ซุนฮก หัวหน้าสำนักราชเลขาธิการวัยห้าสิบปี สวมชุดคลุมขุนนางที่ผ่านการซักจนสีซีดจาง กระโดดลงมาจากรถม้าด้วยสีหน้ามืดครึ้ม