กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ผีบอก
บทที่ 111 คำมั่นสัญญาที่ว่างเปล่า
มวลอากาศภายในท้องพระโรงใหญ่ดูราวกับถูกแช่แข็งจนแน่นิ่ง
พระอังสาของฮ่องเต้เล่าเหี้ยนลู่ตกในพริบตา และประกายแห่งความหวังอันริบหรี่ในดวงเนตรก็พลันมอดดับลงจนหมดสิ้น
พระองค์ทรงเอนพระวรกายพิงพนักบัลลังก์มังกรอย่างอ่อนแรง ไม่ต่างอะไรกับหุ่นเชิดที่ถูกสูบเรี่ยวแรงออกไปจนหมด
"ฮ่า ๆ ๆ !"
จู่ ๆ โจโฉก็ลูบเคราและระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี เสียงหัวเราะนั้นฉีกกระชากความเงียบสงัดราวกับป่าช้าจนแตกกระจาย
"ช่างเป็นข้ออ้างเรื่องการกลับบ้านไปเกี่ยวข้าวสาลีที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ ! ท่านเจ้าเมืองฉู่ช่างเป็นคนติดดินและอยู่กับความเป็นจริงเสียจริง"
โจโฉเดินกลับไปยังที่นั่งของตนแล้วทิ้งตัวลงนั่งอย่างผ่าเผย "ข้าละชอบนิสัยที่ยึดถือผลประโยชน์ตามความเป็นจริงของท่านเจ้าเมืองจริง ๆ"
"ทหาร ยกสุราและอาหารเข้ามา! วันนี้ข้าจะดื่มฉลองกับท่านเจ้าเมืองให้สำราญใจกันไปข้างหนึ่ง!"
เหล่านางกำนัลและขันทีภายในท้องพระโรงต่างรู้สึกคล้ายกับเพิ่งได้รับพระราชทานอภัยโทษครั้งใหญ่ รีบยกถาดไม้ลงรักเดินเรียงแถวเข้ามาด้านในอย่างรวดเร็ว