บทที่ 59 ข้อพิพาททางการค้า ยุติด้วยกำลังอาวุธ

บทที่ 59 ข้อพิพาททางการค้า ยุติด้วยกำลังอาวุธ

ถนนสายหลักของอำเภออู๋จี๋ปูลาดด้วยแผ่นหินสีเขียวอันเรียบลื่น ร้านค้าทั้งสองข้างทางต่างปิดประตูหน้าต่างลงกลอนจนแน่นสนิท ไม่ได้ยินแม้กระทั่งเสียงสุนัขเห่าเลยสักตัว

เสียงฝีเท้าม้าอันสับสนอลหม่านดังทำลายความเงียบสงัดราวกับป่าช้าของท้องถนนลงในพริบตา

อ้วนฮีควบม้าศึกลายด่าง พู่สีแดงบนหมวกเกราะของเขาถูกเขม่าควันรมจนกลายเป็นสีดำคล้ำ

ที่ตามมาด้านหลังคือทหารม้าแห่งกิจิ๋วสองพันนาย ชุดเกราะของพวกเขาบุบสลายและฉีกขาด หลายคนมีคราบเลือดสีดำเกรอะกรังและรอยไฟไหม้เกรียมติดอยู่ตามตัว

นี่คือกองทัพส่วนที่เหลือรอดซึ่งเพิ่งจะหนีตายออกมาจากเพลิงไหม้ครั้งใหญ่ที่ค่ายอูเฉา

อ้วนฮีดึงสายบังเหียน ม้าศึกพ่นลมหายใจออกทางจมูกดังฟืดฟาดขณะหยุดฝีเท้าลงตรงทางแยกที่อยู่ห่างจากคฤหาสน์ตระกูลเจินไปหนึ่งร้อยก้าว

เขามองตรงไปข้างหน้า

ทางแยกข้างหน้าถูกปิดกั้นไว้จนมิด

ทหารราบห้าร้อยนายในชุดเกราะแผ่นเหล็กครึ่งตัวสีเขียวอมดำ ตั้งแถวเรียงหน้ากระดานห้าแถว ยืนขวางกั้นอยู่กลางถนนประดุจกำแพงเหล็กกล้า