กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 262 ทำให้เธอได้หน้าเต็ม ๆ
“ไป ๆ พวกเราออกเดินทางไปบ้านตระกูลซูกัน”
ตัวเย่จิ้งติดกลิ่นควันจากการทำอาหาร พอเธอกลับเข้าห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ หลินหยวนก็มาตามทันที
“ได้”
เด็กน้อยสองคนถูกหลินอวี้จูงมือมายืนรออยู่ตรงประตูตั้งนานแล้ว
แขกในลานบ้านกำลังกินกันอย่างเอร็ดอร่อย เย่จิ้งแอบดีใจอยู่ในใจ ฝีมือทำอาหารของเธอดีจริง ๆ
ซูซ่างตงดื่มเหล้าเป็นเพื่อนแขกจนใบหน้าแดงระเรื่อ แววตาที่เคยคมกริบตอนพบกันครั้งแรกอ่อนลงหลายส่วน ดูนุ่มนวลขึ้นไม่น้อย
หลินอวี้โบกมือเรียกพร้อมยิ้มกล่าวว่า “เดี๋ยวรถจะขับช้า ๆ พวกเธอขี่จักรยานตามอยู่ด้านหลังก็พอ ข้างนอกลมแรง เด็กสองคนไปนั่งรถกับฉัน”
หลินเหวยกับหลินหยวนยืนอยู่ด้านข้างแล้วพยักหน้า พี่น้องทั้งสองส่งสัญญาณให้เมียขึ้นรถ จากนั้นทุกคนก็ออกเดินทางพร้อมสินเดิมเจ้าสาวอย่างเอิกเกริก