ตอนที่ 236 พอใช้ได้

ตอนที่ 236 พอใช้ได้

สามวันต่อมา หลินหยวนยืนอยู่หน้าประตูใหญ่ของการไฟฟ้าเมืองหย่งเฉิง และได้พบกับเฮ่าต้งเหลียง

ทันทีที่เฮ่าต้งเหลียงมาถึง เขาก็เอ่ยปากถามว่า “ต้นกล้าชายที่เหลืออยู่เพียงสองคนในห้องของเรายังมาไม่ถึงอีกเหรอ?”

สิ้นเสียงของเขา สวีเฟยเฟยก็ถือกระเป๋าสะพายรีบเร่งเข้ามา เธอยิ้มพลางพูดว่า “เมื่อคืนตื่นเต้นเกินไปหน่อย กว่าจะนอนก็ดึก เช้านี้เลยตื่นสาย”

หลังอธิบายจบ เธอก็แอบถลึงตาใส่เฮ่าต้งเหลียง คนคนนี้เรียกเธอกับชิงเหอว่าเป็นต้นกล้าชายสองต้นมาตลอดสามปี แถมยังชอบพูดล้อเลียนคนอื่นเกินไปแล้ว

ทั้งสามยืนอยู่หน้าประตู พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นตัวอักษรขนาดใหญ่ห้าตัวบนประตูใหญ่ว่า “การไฟฟ้าเมืองหย่งเฉิง” แม้ตัวอักษรจะถูกลมฝนกัดกร่อนจนด่างพร้อยไปบ้าง แต่ก็ยังดูสง่างามไม่น้อย