กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 232 หลงผู้ชายจนเสียเรื่องจริง ๆ!
เย่จิ้งเลิกคิ้ว เห็นได้ชัดว่าไม่เชื่อคำพูดของเขา และตัดสินความผิดเขาไว้ในใจเรียบร้อยแล้ว
แววตาของหลินหยวนฉายความจนใจอยู่หลายส่วน เขาอ้าปากอธิบายว่า “เป็นเพราะซูอี้ต้องกอดเสื้อผ้าของเธอเอาไว้ตอนกลางคืนถึงจะหลับได้”
เมื่อเห็นว่าเมียไม่เชื่ออย่างเห็นได้ชัด แถมยังทำสีหน้าราวกับกำลังบอกว่า กล้าดึงลูกสาวมาเป็นโล่กำบังได้ยังไง หลินหยวนก็ถอนหายใจอย่างจนใจ
เมื่อความคิดหนึ่งผุดขึ้นในหัว เขาก็เดินเข้าไปกอดเย่จิ้ง ยื่นมือไปปิดตาลูกสาว แล้วโน้มศีรษะลงจูบริมฝีปากแดงที่คิดถึงทั้งวันทั้งคืน
“ใช่แล้ว ฉันคิดถึงเธอจนทนไม่ไหว เลยได้แต่เห็นสิ่งของแล้วคิดถึงคน”