กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 225 น่าอายเกินไปแล้ว!
เช้าวันนี้เย่จิ้งตื่นแต่เช้า หลังฟังเรื่องราวสมัยสาว ๆ ของผู้อำนวยการหลีจบ เธอก็ถือกระติกน้ำกับขนมงากลับไปยังเตียงนอนบนรถไฟของตัวเอง
เมื่ออยู่นอกบ้าน เธอก็ไม่มีเวลามาสนใจเรื่องความสะอาดมากนัก เย่จิ้งถอดเสื้อคลุมหนาตัวนอกออกมาห่ม แล้วเปิดหีบห่อของตัวเอง
เธอหยิบผ้าห่มผืนบางออกมาจากข้างใน แล้วคลุมศีรษะนอนหลับไปเลย ส่วนฟูกกับผ้าห่มที่ทางรถไฟเตรียมไว้ก็คลุมได้เพียงท่อนล่างของร่างกายอย่างพอดิบพอดี
พูดตามตรง เธอยังคงรู้สึกรังเกียจฟูกกับผ้าห่มของรถไฟอยู่เล็กน้อย
ผ้าห่มที่นำมาจากบ้านมีกลิ่นนมจาง ๆ ทำให้เย่จิ้งไม่ได้กลิ่นเหม็นเหงื่อกับกลิ่นควันบุหรี่บนรถไฟอีก ขณะรถไฟสั่นสะเทือนไปมาไม่หยุด เธอกลับหลับยาวจนถึงเที่ยงวัน