กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 207 ปีใหม่ทั้งที อย่าลงไม้ลงมือ
“คิดว่าบ้านเราจะรังแกได้ง่าย ๆ หรือไง ฉันว่าพวกนั้นน่ะเหมือนปูเดินข้ามถนน เกเรเอาแต่ใจเกินไปแล้ว” หลิวเสี่ยวเหมยสะกดเพลิงโทสะในอกแล้วพูดขึ้น
เดินไปได้ครึ่งทาง ตรงหน้าดูเหมือนจะเป็นครอบครัวของหัวหน้าที่เดินสวนมา หลิวเสี่ยวเหมยกับเย่ฮวาหรี่ตามองจนแน่ใจว่าใช่จริง ๆ
หลิวเสี่ยวเหมยตบฝ่ามือฉาด ช่างประจวบเหมาะอะไรอย่างนี้!
เด็กน้อยสองคนตาไว วิ่งถลาเข้ามาอย่างเร่งรีบ ปากของหวงเหวินฉยงร้องบอกว่าระวังล้ม แต่แท้จริงแล้วตัวเธอก็ซอยเท้าวิ่งตามมาด้วย
เย่เซิ่งจำใจต้องวิ่งตาม นึกไม่ถึงว่าเขาจะเป็นคนที่วิ่งเร็วที่สุด
“แม่ พวกแม่จะไปไหนกัน” เย่เซิ่งถาม
พอฟังจบ คิ้วของเขาก็ขมวดมุ่น มือที่ทอดอยู่ข้างลำตัวกำแน่นโดยไม่รู้ตัว
หลิวเสี่ยวเหมยพูดว่า “แกพาลูกสองคนกลับไป ให้เมียแกตามไปก็พอ”
“ได้เลย เรื่องด่าคนนี่ฉันถนัดนัก” หวงเหวินฉยงกระตือรือร้น แทบจะอยากไปด่ากราดที่บ้านตระกูลหลิวเสียเดี๋ยวนี้