กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 187 แค่ให้คุณลองชิม
ในวันเปิดภาคเรียน หอประชุมที่โรงเรียนเพิ่งจัดเตรียมขึ้นใหม่เต็มไปด้วยเสียงอึกทึก ม้านั่งไม้ตัวยาวแน่นขนัดไปด้วยนักศึกษา
แม้จะเรียกว่าหอประชุม แต่จริง ๆ แล้วมันก็คือห้องเรียนว่างห้องหนึ่งเท่านั้น ตอนนี้ด้านหน้าห้องเรียนมีการขึงป้ายผ้าสีแดงสดเอาไว้
เสียงลำโพงบนเวทีดังหึ่ง ๆ บางครั้งยังมีเสียงแหลมบาดหูดังออกมา นักศึกษาหลายคนยกมือปิดหู พึมพำว่า “ทำไมยังไม่เริ่มอีก?”
ด้านนอกหอประชุม ชายหนุ่มสีหน้าไร้อารมณ์กำหมัดแน่น สีหน้าของเขาดูไม่ดีเอาเสียเลย
ชายหนุ่มสวมเสื้อสีฟ้ากับกางเกงขายาวสีดำ เบื้องหน้าของเขาคือชายวัยกลางคนที่กำลังเช็ดเหงื่อ ก้มตัวและประนมมือเข้าหากัน
“หลินหยวน ฉันลืมเรื่องนี้ไปจริง ๆ” แววตาของหลี่หมิงป๋อมีทั้งความร้อนรนและรู้สึกผิด