กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 176 ก็คุณหล่อจริง ๆ นี่!
เย่จิ้งเขินอายจนมุดเข้าไปในผ้าห่ม เธอคลุมศีรษะและหลับตาแน่น ราวกับว่าทำแบบนี้แล้วจะหลบพ้นไปได้จริง ๆ
หลังจากรออยู่นานแต่ไม่ได้ยินเสียงของหลินหยวน เย่จิ้งก็แอบเปิดมุมผ้าห่มขึ้นมา ทว่าไฟในห้องยังไม่ได้ปิด และเธอก็สบเข้ากับดวงตาดุจหมาป่าดุจพยัคฆ์คู่นั้นพอดี
หลินหยวนจูบแก้มเธอเบา ๆ แล้วหัวเราะเสียงต่ำ “นอนเถอะ ครั้งนี้ฉันจะปล่อยเธอไปก่อน”
คำพูดของเขาทำให้หัวใจเย่จิ้งร้อนวูบ เธอรีบเบือนหน้าหนี หลบสายตาร้อนแรงของเขา
หนึ่งคืนผ่านไปพร้อมความฝันอันแสนหวาน ฟ้าค่อย ๆ สว่างขึ้น หมอกยามเช้าสีเทาขาวยังไม่จางหาย อาคารพักอาศัยรวมก็เริ่มมีเสียงเคลื่อนไหวดังขึ้นเป็นระยะ