กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 174 แค่กลัวคุณเหนื่อยเกินไป
ทั้งสามคนมาถึงภัตตาคารของรัฐ เย่จิ้งหาที่ว่างนั่งลงก่อน เธอเท้าคางพลางคิดถึงเจ้าตัวน้อยที่บ้าน
“ฉันจ่ายเอง บอกแล้วไงว่าฉันจะออกเงิน”
“ให้ฉันเลี้ยงพี่สะใภ้สักมื้อ จะได้ให้เธอช่วยแนะนำคนให้ฉันรู้จักเร็ว ๆ”
เย่จิ้งดึงตัวเองออกจากภวังค์ที่กำลังคิดถึงลูก เมื่อเห็นชายสองคนตรงหน้ากำลังยื้อยุดฉุดกระชากกัน ไม่สิ น่าจะมีเพียงหลิ่วจื้อจวินคนเดียวที่กำลังยื้อแขนและโวยวาย
เขากอดแขนของหลินหยวนไว้แน่น แต่เสียเปรียบเรื่องส่วนสูง หลินหยวนจึงใช้มืออีกข้างอ้อมผ่านเหนือศีรษะของเขา แล้วยื่นเงินกับคูปองอาหารไปที่ช่องรับอาหาร
พนักงานรับเงินกับคูปองไปแล้ว จากนั้นก็ก้มหน้าจดรายการลงในสมุด หลิ่วจื้อจวินคิดจะแย่งกลับมาก็สายเกินไป
เขาถอนหายใจอย่างจนปัญญา “นายคนนี้ ถ้าฉันหาเมียไม่ได้ ฉันจะโทษนายแน่”