เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 162 หนอนตำราตัวน้อย
วันนี้เย่จิ้งหยุดงาน เธอนอนจนตะวันโด่งถึงได้ตื่นขึ้นมาในตอนเช้า ช่วงบ่ายยังงีบไปอีกครู่หนึ่ง ตอนนี้พอตื่นแล้วก็ชงนมมอลต์ให้ตัวเองหนึ่งถ้วย ชีวิตช่างแสนสุขสบาย
หลังดื่มนมมอลต์หมดแล้ว เธอก็มุดกลับเข้าไปในผ้าห่มจนเกือบถึงเวลาพระอาทิตย์ตกโดยไม่ขยับออกจากที่เลย หนังสือการ์ตูนภาพในมือเธออ่านมาหลายรอบแล้ว เอาไว้อ่านฆ่าเวลาก็ยังดีกว่าไม่มีอะไรทำ
พอคิดว่าใกล้ถึงเวลาที่หลินหยวนจะกลับมาแล้ว เย่จิ้งก็โผล่ศีรษะออกไป แต่หนังศีรษะกลับเย็นวาบ ถูกอากาศหนาวด้านนอกโอบล้อมจนตกใจ รีบมุดหัวกลับเข้าไปใต้ผ้าห่มอีกครั้ง
หลังเตรียมใจอยู่พักหนึ่ง เย่จิ้งก็รีบสวมเสื้อคลุม ลากรองเท้าแตะไม้เดินออกไปยังระเบียงทางเดิน รับแสงอาทิตย์ที่เหลือเพียงเล็กน้อยและส่องเฉียงอยู่ตรงมุมกำแพง