กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 156 พวกเราชอบอาสาวมาก
คืนนี้กินอาหารตุ๋นรวมมิตรใส่ผัก มีหัวไชเท้าขาว เผือกเป็นก้อน มันภูเขา มันฝรั่ง และหน่อไม้ฤดูหนาว...
เย่ชุนเซิงยกหม้อใบใหญ่ออกจากห้องครัวโดยตรง ฟืนในเตาไฟยังดับไม่สนิท พอเปิดฝาหม้อ ไอน้ำอุ่น ๆ ก็พุ่งเข้าปะทะใบหน้า
เย่เซิ่งถือชามกองหนึ่งเดินตามหลังมา เขาวางชามลงบนโต๊ะแล้วหยิบทัพพีขึ้นมาตักแบ่ง เมื่อสบเข้ากับดวงตาหลายคู่ที่จ้องหม้อใบใหญ่อย่างใจจดใจจ่อ ก็รู้สึกขึ้นมาอย่างประหลาดว่าตัวเองเหมือนปู่เจ็ดแห่งตระกูลเย่ที่กำลังแบ่งอาหารหมู หมูที่ปู่เจ็ดเลี้ยงนั้นมีมันหนาและตัวใหญ่ ส่วน “หมู” ที่เขาเลี้ยงไม่ค่อยเชื่อฟัง แถมยังคิดก่อกบฏอีกด้วย
แขนถูกบิดทีหนึ่ง ความเจ็บปวดอันคุ้นเคยแผ่เข้ามา เย่เซิ่งได้สติกลับคืนมาและสบเข้ากับสายตาขุ่นเคืองของภรรยา เธอเร่งเขา “เร็วหน่อย ฉันหิวจนท้องร้องแล้ว”