ตอนที่ 132 จะกลับบ้านไปเลี้ยงหมูให้ได้

ตอนที่ 132 จะกลับบ้านไปเลี้ยงหมูให้ได้

ดูเหมือนฤดูร้อนปีนี้จะผ่านไปเร็วเป็นพิเศษ ชั่วพริบตาก็ถึงวันเทศกาลไหว้พระจันทร์แล้ว

ใคร ๆ ก็พูดกันว่าเมื่อถึงเทศกาลสำคัญก็ยิ่งคิดถึงครอบครัว เย่จิ้งยิ่งคิดถึงบ้านมากขึ้นเมื่อได้รับหีบห่อที่ส่งมาจากหมู่บ้านตระกูลเย่

ข้างในมีเสื้อผ้าชุดหนึ่งสำหรับเจ้าตัวน้อย ทำจากผ้าฝ้ายสีฟ้าอ่อน สัมผัสนุ่มไม่ระคายผิว ดูจากฝีมือแล้วน่าจะเป็นฝีมือพี่สะใภ้รอง

ส่วนเห็ดแห้งกับหน่อไม้แห้งนั้น คนที่บ้านรู้ว่าเธอชอบกิน ทุกครั้งที่ส่งหีบห่อมาจึงขาดของสองอย่างนี้ไม่ได้ ส่วนของจุกจิกอื่น ๆ พอสะสมเล็กผสมน้อยเข้าก็มีไม่น้อย พอนำออกมาวางรวมกันแล้วดูอลังการทีเดียว มีผักแห้งอยู่หลายกำ หัวไชเท้าดองเค็มห่อเล็กหนึ่งห่อ และพริกสับอีกหนึ่งกระปุก…

“พวกเขากลัวว่าฉันจะกินไม่อิ่มอยู่ในเมืองหรือไง” เย่จิ้งทั้งจนใจทั้งสงสาร