กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 128 พัฒนาไปในทางที่ดี
สีหน้าของตาแก่หม่นหมองน่าหวาดกลัว เขาคว้าไม้เท้าที่วางอยู่ข้าง ๆ ขึ้นมาเคาะพื้นอย่างแรง แต่ต่อให้โกรธแค่ไหนก็ไม่มีใครสนใจเขา
หลินหยวนซักผ้าปูที่นอนของตัวเองจนเสร็จ บิดชายผ้าทั้งสองด้านอย่างแรงจนหมาด จากนั้นเก็บข้าวของกลับบ้านโดยไม่แม้แต่จะเหลือบมองตาแก่
เมื่อก่อนเวลาเจอเรื่องแบบนี้ เขามักจะทำเป็นไม่สนใจ แต่หลังจากอยู่หมู่บ้านตระกูลเย่มาสองปี เขาก็ได้เรียนรู้ทักษะไม่น้อย อย่างเช่นตอนนี้เขารู้สึกว่าบางครั้งขยับปากพูดเสียบ้างก็ดีเหมือนกัน อย่างน้อยก็ทำให้คนอื่นโมโหได้ แถมตัวเขาเองยังรู้สึกสบายใจ