กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 125 ไม่เชื่อก็ลองจับดู
เย่จิ้งมีเวลาจำกัด พอกินข้าวเสร็จก็ต้องรีบไป หลินหยวนย่อมไม่วางใจให้เธอกลับคนเดียว ระหว่างทางเดินออกมาถึงหน้าประตูโรงเรียน ทั้งสองคนจึงมีความเห็นไม่ตรงกัน
เย่จิ้งไม่ให้เขาไปส่ง เธอเอ่ยอย่างมั่นอกมั่นใจ “ไม่ต้องห่วงฉันหรอก ข้ามไปฝั่งตรงข้ามก็มีรถเมล์แล้ว ฉันรู้ว่าต้องนั่งไปลงตรงไหน อีกอย่างฉันก็ไม่ได้เมารถเหมือนพี่สองพี่สะใภ้รองสักหน่อย”
หลินหยวนตั้งใจแน่วแน่ว่าจะต้องไปส่งเธอกลับ เมื่อมาถึงหน้าประตูโรงเรียน ลุงยามจำเขาได้
หลินหยวนเดินเข้าไปพูดอะไรบางอย่าง ลุงยามก็โบกมืออนุญาตให้เขาออกไปได้