เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 122 เป็นวัวเป็นม้าก็ยอม
ช่วงบ่ายค่อนข้างว่าง ทุกคนต่างหยิบของที่เตรียมมาออกมาใช้ฆ่าเวลา
พี่หวังกับเสี่ยวถิงกลับมาคืนดีกันแล้ว พี่หวังกำลังถักเสื้อไหมพรม ทั้งสองคนคุยกันเรื่องแบบเสื้อได้เป็นครึ่งค่อนวัน
วันนี้ลุงต๋าไม่ได้อ่านหนังสือพิมพ์ แต่หยิบคำคติมาเปิดอ่านแทน เย่จิ้งคิดว่าวันไหนคงต้องลองไปดูที่ร้านหนังสือเสียหน่อยว่ามีหนังสือการ์ตูนภาพต่อเนื่องขายหรือไม่ ตอนนี้เธอไม่มีอะไรอยู่ในมือเลย จึงได้แต่เข้าไปหาเสี่ยวถง
เก้าอี้ในสหกรณ์จัดจำหน่ายทำขึ้นให้มีความสูงพอดีกับเคาน์เตอร์ขายของ จึงค่อนข้างสูง เย่จิ้งกระโดดลงมาเหมือนทุกวัน ตอนแรกเธอไม่ได้รู้สึกอะไร จนเดินไปถึงข้างเสี่ยวถงถึงได้ตระหนักว่าท่าทางเมื่อครู่นี้ของตัวเองช่างหุนหันเกินไป
เย่จิ้งก้มหน้าลง ขณะที่เสี่ยวถงไม่ทันสังเกต เธอก็ลูบท้องเบา ๆ อย่าทำให้เจ้าตัวน้อยตกใจเลย