เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 280 คนที่มาฆ่าผม
สามชั่วโมงต่อมา ท้องฟ้าก็มืดสนิทแล้ว
ผมกลับไปที่ร้านบะหมี่แถว ๆ ร้านเสริมสวย พลางกินบะหมี่พลางโทรศัพท์หาจางว่านเหนียน
“รถคันที่ติดเครื่องติดตามจอดอยู่ที่หมู่บ้านเหวินฮว่า จอดอยู่ครึ่งชั่วโมงถึงค่อยแล่นออกไป”
จางว่านเหนียนเอ่ยว่า “หมู่บ้านนั้นมีสามร้อยกว่าครัวเรือน ประชากรราวห้าหกร้อยคน หลายคนแถวนั้นทำมาหากินด้วยการเหมาสวนผลไม้ มีคนเข้าออกพลุกพล่านพอสมควร”
ผมคิดดูแล้วเอ่ยกับจางว่านเหนียนว่า “งั้นก็ให้พวกเสี่ยวอู่ปลอมตัวเป็นพ่อค้าคนกลางรับซื้อผลไม้เข้าไปในหมู่บ้านนั้น เพื่อสืบดูสถานการณ์สักหน่อย”
จางว่านเหนียนสงสัยเล็กน้อย “นายไม่ไปด้วยตัวเองหรือ”
ผมบอกว่าผมไม่ไป “ฉันคิดว่าที่นั่นก็ยังคงเป็นแค่นกต่อ เหมือนกับรถคันแรกที่แล่นออกจากประตูด้านหลังของฌาปนสถานในวันนี้นั่นแหละ”