เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 277 เกือบเอาชีวิตไม่รอด
เมื่อครู่นี้ผมเกือบเอาชีวิตไม่รอดแล้ว
คืนนี้ถ้าหวงเซียวกับต้วนเทียนมาไม่ทันเวลา ผมคงต้องจบชีวิตลงที่นี่
หลังจากห้องนั่งเล่นกลับสู่ความสงบ พวกเรากลับนิ่งเฉยไม่ได้ ทั้งสามคนต่างขวัญเสียจนหน้าซีดเผือด ส่วนผมมือไม้สั่นไปหมด
“พวกนาย…พวกนายมาได้ยังไง?”
ผมถามออกไปอย่างว่างเปล่า
“เซี่ยเหมิงบอกว่าคืนนี้คุณจะมาที่นี่”
ต้วนเทียนกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “คุณรับมือกับผีไม่เป็น เป็นแค่ท่ามืออัญเชิญเทพ พวกเรารู้ว่าคุณต้องใช้ไปตอนอยู่ที่บ้านเถียนเสี่ยวเฟิงแล้ว อีกอย่างคุณเพิ่งเรียนมา ในระยะเวลาอันสั้นย่อมใช้ได้แค่ครั้งเดียว การที่คุณมาที่นี่ไม่ใช่พาตัวเองไปเสี่ยงเหรอ”
พวกเราประคองกันลุกขึ้นยืนจากโซฟา ตอนนี้มองไม่เห็นความผิดปกติใด ๆ ในห้องนั่งเล่น
แต่สิ่งที่ผมเพิ่งเผชิญไปนั้นเรียกได้ว่าเส้นยาแดงผ่าแปด นอกเหนือจากเกือบถูกโคมไฟระย้าทับตายแล้ว แม้แต่ผ้าม่านก็เกือบจะรัดคอผมให้ตาย