เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 274 ฮั่วลั่วหลิงกวน
ความลำบากเดียวที่ผมเคยเจอตั้งแต่เด็กจนโต คือการถูกปู่บังคับให้ฝึกวรยุทธ์
นอกเหนือจากนั้น ผมไม่เคยเจอความลำบากอื่นเลย แม้กระทั่งตอนเรียนจบมหาวิทยาลัยใหม่ ๆ ออกไปเป็นนักศึกษาฝึกงาน ผมใช้เงินปู่เหมือนใช้เงินตัวเองตามปกติ ดังนั้นแน่นอนว่าไม่เคยเจอความลำบากมาก่อน
ต่อมาเมื่อเข้าทำงานในบริษัทของเหอเสี่ยวเทียน จนอายุเกือบ 25 ปีก็ได้เลื่อนตำแหน่งเป็นหัวหน้างานเพราะผลงาน นอกจากการทำงานจะเหนื่อยหน่อยก็ไม่ได้ลำบากอะไรมาก
ดังนั้นเมื่อคืนที่ผมต้องนอนขดตัวอยู่ใต้สะพานนี้ อากาศหนาวจัดทำเอาผมแทบเสียหลัก
ผมเพิ่งค้นพบว่าที่แท้แล้วผมเป็นคนทนความลำบากไม่ได้
ผมจึงหยิบมือถือออกมา เตรียมโทรหาหลัวต้าเจียงเพื่อขอไปพึ่งพาเขา
ในเวลานี้คนเดียวที่กล้าให้ที่พักพิงแก่ผมมีเพียงเขา และผมเองก็ทำได้เพียงต้องไปพึ่งพาเขา
หลังจากต่อสายถึงกัน ผมเล่าสถานการณ์ของผมให้หลัวต้าเจียงฟัง บอกเขาว่าผมถูกใส่ร้าย