เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 223 หมอคุณไสยที่หายสาบสูญเมื่อสามสิบปีก่อน
สีหน้าของปรมาจารย์หลิวเหมือนกลายเป็นคนทึ่มไปชั่วขณะ หรือเหมือนกำลังมองคนบ้า
เพื่อแสดงความจริงใจของผม ผมจึงจับมืออีกข้างของเขาไว้ “ถ้าท่านไม่รังเกียจ ผมยินดีคารวะท่านเป็นพ่อบุญธรรม”
สีหน้าของเขาเปลี่ยนจากทึ่มเป็นรังเกียจ แล้วดึงมือกลับ “ท่านไม่เห็นเรื่องของติงเจี้ยนหยางกับต่งจั๋วหรือ”
ผมชะงักไป นี่เขาไม่ได้ด่าผมว่าเป็นทาสสามแซ่หรือ
ตาแก่นี่ ก้าวร้าวขนาดนี้เลยหรือ
“ผมไม่ใช่ลวี่ปู้นะ ผมนับถือท่านรองกวน ยึดมั่นในความภักดีและความชอบธรรม”
ผมเอื้อมไปจับมือเขาอีกครั้ง “อีกอย่างผมขาดความรักจากพ่อมาตั้งแต่เด็ก ผมก็อยากชดเชยความรักพ่อสักหน่อย มันผิดตรงไหน ท่านได้ลูกชายเพิ่มอีกคนไว้เลี้ยงดูยามแก่ มันไม่ดีหรือ”
ปรมาจารย์หลิวดึงมือกลับอีกครั้ง ด่า “เป็นบ้าหรือไงนาย เธอคิดว่าฉันไม่รู้เหรอว่าเธอจะทำอะไร นี่ฉันรับลูกชายหรือรับผลกรรมกันแน่”
“ลูกชายคนเดียวยังปวดหัวจะแย่ นายคิดถึงความรู้สึกของภรรยาฉันบ้างไหม”