เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 193 ตั้งราคากันหน้าด้าน ๆ
การที่ปรมาจารย์หลิวเปิดปากเรียกราคาขนาดนี้ทำ
รักษาหนึ่งคนยี่สิบว่าน สองคนก็เท่ากับสี่สิบว่านไม่ใช่หรือ
“ผมไม่ได้เรียกราคาพวกคุณมั่ว ๆ นะ”
ปรมาจารย์หลิวแก้ต่างว่า “ที่ผมคิดพวกคุณคนละยี่สิบว่านนั่นน่ะ เพราะเห็นแก่หน้าเจ้าหนูแซ่หลี่คนนี้หรอกนะ วิชาถอนพิษกู่ทุกวันนี้มีน้อยคนนักที่จะทำได้ กระทั่งคนรู้จักว่ากู่คืออะไรก็ยังมีไม่มาก”
“ในเมื่อต่างก็เป็นเพื่อนร่วมทาง พวกคุณก็น่าจะรู้ว่ากว่าจะได้วิชาเหล่านี้มา เราทุ่มเทแรงกายแรงใจไปไม่น้อย ต้องอดทนลำบากขนาดไหน ก็เพื่อหาเงินเลี้ยงชีพในภายภาคหน้าไม่ใช่หรือ หนึ่งชีวิตแลกยี่สิบว่าน นี่ถือว่าคุ้มค่ามากเลยนะ จริงไหมล่ะ”
พอคิดดูดี ๆ สิ่งที่เขาพูดก็ดูมีเหตุผลอยู่เหมือนกัน สำหรับพวกเราแล้ว ถ้าช่วยต้าฉวนกับลู่เหยาได้ อย่าว่าแต่ยี่สิบว่านเลย ต่อให้ต้องทุบหม้อขายเหล็ก ผมก็ต้องช่วยต้าฉวนให้ได้