เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 188 สมุดบันทึกของเจียงหวยหย่วน
หลังอ่านจดหมายทั้งหมดของเจียงหวยหย่วนจบ ใจผมก็ไม่อาจสงบลงได้
อาจเป็นภาพการพลัดพรากเป็นตายของผู้คนในหมู่บ้านยามศัตรูบุกมา
อาจเป็นช่วงเวลาที่หานเจิ้นบอกลาปู่ทวดหลี่ป่ายชวนของผม สองพี่น้องต่างรู้ดีว่าการจากลาครั้งนี้คือการแยกจากกันคนละภพ ตอนนั้นพวกเขากำลังคิดอะไรกัน
หรืออาจเป็นตอนที่ปู่ทวดของผมกลับมาถึงหมู่บ้านในท้ายที่สุด แล้วเห็นภาพอันน่าสังเวชเกินทน เขาจะเจ็บปวดราวกับลำไส้ขาดหรือไม่
แต่สิ่งที่ทำให้ผมไม่อาจสงบใจที่สุด คือผู้ทรยศคนนั้น เพื่อการบรรลุเป็นเซียนอันเลื่อนลอย เขากลับใจเหี้ยมชักนำศัตรูเข้าหมู่บ้านล่วงหน้า สังหารเพื่อนร่วมชาติและสหายพี่น้องของตนอย่างโหดเหี้ยม
ท่านปู่มักบอกผมเสมอว่าใจคนยากหยั่งถึง คิดไม่ถึงว่ามันจะยากหยั่งถึงได้ถึงเพียงนี้ เพื่อให้ได้สิ่งที่ตัวเองต้องการ คนเราสามารถทิ้งความเป็นมนุษย์โดยไม่ลังเล แล้วตกต่ำเป็นสัตว์เดรัจฉาน