เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 168 ล่ออสรพิษออกจากโพรง
ผมถือรายงานผลตรวจในมือ แล้วตรงไปยังบ้านของชาวบ้านสองหลังก่อน
เด็ก ๆ ในบ้านของชาวบ้านสองหลังนี้ ล้วนเคยเจอหวังเฉินเมื่อสองคืนก่อน แถมยังเคยเล่นกับหวังเฉินด้วย
หวังเฉินมีสติปัญญาเพียงไม่กี่ขวบ เขาก็ถือเป็นเด็กคนหนึ่ง ดังนั้นหลังจากตายไปแล้วจึงยังคงเที่ยวตามหาเพื่อนเล่นกลุ่มเดิม เขาไม่ได้มีจิตคิดร้าย ทว่าหากปล่อยให้ผู้ปกครองเหล่านี้รู้ว่าลูกหลานบ้านตัวเองไปเล่นกับผี คงได้อกสั่นขวัญแขวนกันแน่
“คุณป้า วันนี้ตอนฉันไปที่ฌาปนสถาน เจ้าหน้าที่บอกว่าหวังเฉินตายมาไม่ต่ำกว่าห้าวันแล้ว”
“คุณป้าลองไปเค้นถามเด็กที่บ้านดูดี ๆ เถอะ ไม่เด็กโกหก ก็...เด็กที่บ้านคุณป้าคงโดนผีหลอกหลอนเข้าให้แล้ว”
พอได้ยินผมพูดเช่นนั้น คนทั้งบ้านก็ตกใจจนลุกพรวดพราด รีบร้อนวิ่งหน้าตื่นเข้าไปในห้องนอนเพื่อซักไซ้ลูกหลานของตนเอง
เพียงชั่วครู่ ภายในห้องนอนก็โกลาหลวุ่นวาย เด็กน้อยถูกซักถามจนร้องไห้จ้าออกมาทันที