กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 154 การตายของพ่อผม
จางว่านเหนียนจู่ ๆ ก็เอาจดหมายนิรนามออกมา
ซองจดหมายเหมือนกัน เนื้อหาที่พิมพ์ออกมาบนกระดาษ A4 เหมือนกัน
คนที่ส่งจดหมายนิรนามมาคือคนเดียวกัน
“จดหมายนิรนามฉบับก่อนที่ฉันได้รับ ก็ผ่านมาเจ็ดแปดเดือนแล้ว”
จางว่านเหนียนกล่าวว่า: “จดหมายฉบับนั้นพวกคุณก็เคยอ่านแล้ว ให้ฉันหลอกพวกคุณสองคนออกมาจากบริษัทของเหอเสี่ยวเทียน ส่วนจดหมายฉบับนี้ กลับให้ฉันเก็บสวีฉ่วงและลู่เหยาไว้”
ความสะเทือนใจในใจผมไม่ได้น้อยไปกว่าตอนที่รู้เรื่องจดหมายนิรนามฉบับแรกเลย
ผมไม่ได้พูดอะไรในทันที ก่อนจะอ่านเนื้อหาในจดหมายพร้อมกับต้าฉวน
เนื้อหาไม่มาก มีเพียงสองประโยค ให้จางว่านเหนียนเก็บสวีฉ่วงและลู่เหยาไว้ที่บริษัท คำพูดเดิมเป๊ะคือเก็บไว้ที่บริษัท