เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 107 โรงพยาบาลจิตเวชและหวังชุ่ยชุ่ย
คำถามของผังเจี้ยนจวินทำให้ผมลำบากใจมาก
ต่อให้ผมพูดความจริง ผมก็ไม่รู้ว่าท้ายที่สุดจะจับผีตัวนั้นได้หรือเปล่า
ผีตนนี้ถึงขั้นใช้กลล่อเสือออกจากถ้ำได้ แม้จะดูเกินความจำเป็นไปบ้าง แต่เห็นได้ชัดว่ามันเป็นผีที่มีสติปัญญา แล้วผมจะจับมันได้อย่างไร
ยิ่งไปกว่านั้น ผมก็จับผีไม่เป็น
“คณบดีพ่าง ผมจะพูดตามตรง การจับผีตนนี้ไม่มีปัญหาแน่นอน”
ผมขมวดคิ้วพลางพูดว่า “แต่ปัญหาคือ พวกเราต้องรู้เรื่องของผีตนนี้อย่างละเอียดสิ ผมจำได้ว่าก่อนหน้านี้ท่านหัวหน้าของพวกเรายังเคยถามคุณเลยว่า คนในโรงพยาบาลของคุณเคยทำเรื่องเกินเลยหรือไม่ คุณบอกว่าไม่มี”
“แล้วผลลัพธ์ล่ะ เรื่องของติงเหิงคืออะไร”
“คุณจะปิดบังคนอื่นก็แล้วไปเถอะ แต่ยังปิดบังผมด้วย แล้วจะให้ผมจับผีตนนี้อย่างไร ผมเองก็ลำบากใจเหมือนกัน ผมไม่ใช่เทพเซียน”