กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 96 ความสิ้นหวังของคนปกติคนหนึ่ง
เช้าวันนั้นพวกเราไม่ได้กลับบริษัท แต่ตรงไปที่โรงพยาบาลเลย
ผมกับต้าฉวนไปถึงก่อน หลังจากนั้นก็นั่งกันอยู่ข้างกระถางดอกไม้ที่ห่างจากประตูทางเข้าโรงพยาบาลไม่ถึง 100 เมตร
จากนั้นหวงเซียวก็มาถึง เมื่อเขาเห็นผมกับต้าฉวนแต่ไกล ก็หยุดเดินกะทันหัน แล้วหยิบมือถือขึ้นมาเล่น
“คนคนนี้ ทำไมถึงได้หมั่นไส้นายขนาดนี้นะ?”
ต้าฉวนมองผมด้วยความสงสัย: “นายไปทำอะไรให้เขาแค้นหนักหนา?”
ผมหัวเราะเบา ๆ แล้วพูดว่า: “ปรมาจารย์หวังคนนั้นเป็นอาจารย์อาของเขาและต้วนเทียน ก่อนหน้านี้ฉันเคยลงไม้ลงมือกับปรมาจารย์หวัง แถมพูดจาไม่เข้าหูไปเยอะ ต่อมาฉันยังทำตัวอวดดีต่อหน้าคนพวกนั้นตั้งมากมาย แถมเตะคนของพวกเขาตกตึกไปคนหนึ่ง แล้วตอนหลังยังเอาหินทุบหัวหวงเซียวไปอีก”