เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 72 ถูกแทงข้างหลังอย่างเจ็บแสบ
ไม่นานนัก
ผมก็มาถึงด้านล่างของตึกที่ขังเจียงอวี่โหรวไว้
เห็นตรงประตูมีคนสองคนยืนเฝ้าอยู่ พอทั้งคู่เห็นผม ก็ยังไม่แน่ใจว่าผมใช่คนที่ว่าจ้างพวกเขาหรือไม่
ผมจึงทำสัญญาณมือที่เตี๊ยมกันไว้ล่วงหน้า เมื่อยืนยันสัญญาณมือแล้ว สองคนนั้นก็เริ่มเล่นละครทันที ชกต่อยกันเองสองสามที ร้องโอดโอยสองเสียง แล้วก็สับตีนแตกเผ่นหนีไป
ผมผลักประตูเดินเข้าไป มุ่งตรงไปยังชั้นสอง ไม่นานก็เจอคนสองคนสุดท้ายตรงบันได
สองคนนี้จำเป็นต้องลงไม้ลงมือต่อสู้กับผมบ้าง อย่างน้อยผมจะให้เจียงอวี่โหรวสงสัยไม่ได้ และจะให้จางว่านเหนียนสงสัยไม่ได้เช่นกัน
ด้วยเหตุนี้ผมจึงไม่ได้ออมมือนัก เสียงร้องโหยหวนของสองคนนี้เลยดังออกมาจากก้นบึ้งหัวใจล้วน ๆ
สุดท้ายผมกำมีดชี้หน้าพวกมันพลางตะโกนด่าลั่น “ไสหัวไปให้พ้น! กลับไปบอกเถ้าแก่เนี้ยของพวกแกด้วย ว่าทำอะไรให้เหลือทางถอยไว้บ้าง อย่าผยองให้มันมากนัก!”
ทั้งสองคนสับตีนแตกวิ่งหนีไปทันที