เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 60 เหลืออีกแค่ก้าวสุดท้าย
ตอนที่ผมฟื้นขึ้นมา ก็พบว่าตัวเองนอนอยู่ในห้องผู้ป่วยของโรงพยาบาลแล้ว
ต้าฉวนและเซี่ยเหมิงเฝ้าอยู่ที่ข้างเตียงผม
เห็นผมฟื้น ทั้งสองคนก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
ฟังจากต้าฉวนเล่า เขาและเซี่ยเหมิงไม่ได้นอนกันทั้งคืน คอยเฝ้ารอข่าวจากผมตลอด หลังจากได้รับพิกัดที่ผมส่งไปให้ ทั้งสองคนก็รีบเหมาแท็กซี่ออกมารับผม และส่งตัวผมเข้าโรงพยาบาลในตัวเมือง
“นายไปโดนอะไรมาถึงได้เจ็บหนักขนาดนี้ เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?”
น้ำเสียงที่เป็นห่วงเป็นใยของทั้งสองคน ทำให้ผมรู้สึกได้รับการปลอบประโลมใจอยู่บ้าง
จากนั้นผมก็เล่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นในคืนนี้ให้พวกเขาทั้งสองฟัง
เมื่อได้ยินว่าผมด่าจางว่านเหนียนเสียยับเยิน ทั้งยังฟาดหัวหวงเซียวต่อหน้าต่อตาจางว่านเหนียน ทั้งคู่ต่างดูตกตะลึงเป็นพิเศษ
“ให้ตายสิ นายกล้าทำขนาดนั้นต่อหน้าเขาเลยหรือ”