กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 34 เหอเสี่ยวเทียน
ผมตวาดใส่ต้าฉวนเสียงดัง ไม่รู้ว่าเป็นเพราะคำพูดของผมได้ผลหรือเป็นเพราะชาดแดงได้ผล รูม่านตาของต้าฉวนกลับคืนมาจริง ๆ
เขาเบิกตากว้าง มองผมด้วยสีหน้าตื่นตระหนก
“ฉีอาน…”
พอได้ยินเขาเรียกชื่อผม ผมถึงได้ถอนหายใจอย่างโล่งอก รีบดึงเขาขึ้นมาแล้วลากตัวเขาวิ่งเตลิดทันที
เพราะผมมองเห็นปลายถนนสายนี้แล้ว
เมื่อวิ่งพ้นท้ายซอยออกมา ผมกับต้าฉวนรู้สึกดีใจอยู่ชั่วครู่ แต่ก็ไม่ได้คลายความระแวดระวัง ตราบใดที่ยังวิ่งไม่ถึงบ้าน พวกเราก็ยังคงตกอยู่ในอันตราย
ตอนนี้วิ่งมาถึงริมถนนอีกสายหนึ่ง ด้านหน้ามีรถคันหนึ่งจอดอยู่ ประตูรถเปิดอ้า ด้านนอกมีคนคนหนึ่งยืนอยู่ กำลังกวักมือเรียกผมกับต้าฉวน
“รีบขึ้นรถเร็ว! ผีตัวนั้นยังอยู่แถวนี้!”