กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 28 คนที่มือเอื้อมถึงฟ้า
ใต้ตึกในชุมชนที่พักอาศัย
ผมหน้าหมองเหมือนคนใกล้ตาย ถูกกระแทกใจอย่างหนัก
สุดท้ายผมทำทุกอย่างแล้ว แต่ก็เหมือนไม่ได้ทำอะไรเลย นอกจากจะถูกเยาะเย้ยฟรี ๆ แล้ว ยังไปหาเรื่องจางว่านเหนียนกับเฒ่าหวังเข้าให้อีก
เมื่อกี้ในสาย จางว่านเหนียนขู่ผมชัด ๆ
“ตอนนี้จะทำยังไงดี…”
ต้าฉวนมองผม แต่ก็ไม่ได้โกรธผม
เขารู้ว่าจางว่านเหนียนเองก็จัดการยาก ผมพยายามเต็มที่แล้ว
ตอนนี้เซี่ยเหมิงก็ไม่พูด เธอเองก็ให้คำแนะนำอะไรไม่ได้
ผมหน้าดำคร่ำเครียดพูด “ไป ไปเดี๋ยวนี้ ขึ้นไปหยิบยันต์ 2 ใบนั้นลงมา อย่างอื่นไม่ต้องเอาเลย เราจะไปสถานีรถไฟกันตอนนี้ ฉันไม่เชื่อหรอกว่าจางว่านเหนียนจะเก่งกาจถึงขนาดกล้าทำร้ายเรากลางถนน”